Wezwanie dłużnika do spełnienia świadczenia

 

W przypadku zobowiązań bezterminowych, a więc takich, w których termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani też nie wynika z właściwości zobowiązania, dłużnik powinien wypełnić swój obowiązek niezwłocznie po wezwaniu przez wierzyciela. Przykładowo, jeśli strony zawarły umowę pożyczki bez określenia w jej treści terminu zwrotu przedmiotowej sumy pieniędzy, dłużnik będzie zobowiązany do zwrotu pożyczonej kwoty dopiero, gdy wierzyciel go do tego wezwie. Zobowiązanie bezterminowe przekształca się wówczas w zobowiązanie terminowe. Jeżeli jesteś wierzycielem i chcesz, aby dłużnik spełnił swoje świadczenie, powinieneś wystosować do niego odpowiednie pismo, a mianowicie wezwanie do spełnienia świadczenia.

Prawidłowe wykonanie zobowiązania przez dłużnika polega przede wszystkim na spełnieniu świadczenia w odpowiednim terminie. Za termin wykonania świadczenia uznajemy ostatni dzień, w którym dłużnik może wypełnić zobowiązanie zgodnie z postanowieniami umowy. W przypadku zobowiązań terminowych chwila, z którą należy spełnić świadczenie nie budzi żadnych wątpliwości. Data wykonania zobowiązania przez dłużnika wskazana jest wprost w treści stosunku prawnego lub wynika z właściwości danego zobowiązania. Natomiast w zobowiązaniu bezterminowym czas spełnienia świadczenia zależy wyłącznie od wierzyciela. Dopóki wierzyciel nie wezwie dłużnika do wykonania obowiązku, ciążącego na nim na podstawie umowy, nie będzie on zmuszony do spełnienia świadczenia. Jeśli jednak dłużnik otrzyma od wierzyciela wezwanie zawierające żądanie wykonania świadczenia, aktualizuje się obowiązek niezwłocznego spełnienia świadczenia przez dłużnika.

 

I. Forma wezwania

Wezwanie do spełnienia świadczenia jest jednostronnym oświadczeniem woli, które wierzyciel składa dłużnikowi w celu wyegzekwowania od niego należnego mu świadczenia. Przepisy nie nakładają na wierzyciela obowiązku zachowania żadnej szczególnej formy wezwania. Oświadczenie może zostać złożone w dowolnej  formie - ustnie lub pisemnie, telefonicznie, a nawet telegraficznie. Nic też nie stoi na przeszkodzie, aby wierzyciel mógł złożyć takie oświadczenie w sposób dorozumiany. Wystarczy jedynie, aby w sposób wyraźny przedstawił swoją wolę. Należy jednak podkreślić, że w wypadku zaistnienia sporu, to wierzyciel musi udowodnić fakt wezwania dłużnika do wykonania zobowiązania. Dlatego też w każdym wypadku najlepszym rozwiązaniem jest przygotowanie wezwania w formie pisemnej.

Uwaga!

Przyjmuje się, że wysłana do dłużnika faktura pełni funkcję wezwania do spełnienia świadczenia, jeśli zawiera ona informację dotyczące daty i sposobu zapłaty.

 

II. Sporządzenie pisma

Przygotowując wezwanie do spełnienia świadczenia, należy podać następujące elementy:

  • datę i miejsce sporządzenia wezwania,

  • podstawę dochodzenia spełnienia świadczenia, a więc dane związane z umową (data zawarcia umowy, przedmiot świadczenia dłużnika np. zapłata określonej sumy pieniędzy),

  • żądanie niezwłocznego spełnienia świadczenia,

  • informacja o skierowaniu sprawy na drogę sądową w wypadku, nie dopełnienia przez dłużnika obowiązku,

  • podpis wierzyciela.

Wygeneruj dokument: Wezwanie dłużnika do spełnienia świadczenia

Uwaga!

Wierzyciel nie może w treści wezwania dowolnie określić terminu, w którym dłużnik powinien spełnić świadczenie.

 

III. Obowiązek dłużnika

Dłużnik po otrzymaniu wezwania ma obowiązek niezwłocznego spełnienia świadczenia, do którego zobowiązany jest na podstawie zawartej wcześniej umowy. Jednak należy pamiętać, że „niezwłocznie” nie oznacza „natychmiast”. Świadczenie powinno zostać spełnione bez zbędnej zwłoki, a więc bez nieusprawiedliwionego odkładania w czasie. Termin, w którym dłużnik ma obowiązek wykonać zobowiązanie musi być zatem realny i umożliwiać właściwe przygotowanie przedmiotu świadczenia. Czas konieczny do spełnienia określonego świadczenia powinien być określany indywidualnie, biorąc pod uwagę wszelkie okoliczności np. miejsce, rodzaj, rozmiar świadczenia czy też czynności, które musi podjąć dłużnik.

Niespełnienie przez dłużnika wymienionego obowiązku w czasie, który obiektywnie rzecz biorąc był wystarczający dla spełnienia danego rodzaju świadczenia, stanowi podstawę do wystąpienia przez wierzyciela na drogę sądową.

 

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego
w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka.
copyright © przewodnikprawny.pl